اولین دوچرخه در چه کشورهایی وجود داشته است؟

اولین دوچرخه در چه کشورهایی وجود داشته است؟

دوچرخه از دسته وسایل نقلیه با قدمتی بسیار طولانی است. به طوری که قدمت آن به 2300 سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد و در کشورهایی نظیر هند، مصر و چین دیده شده است.

البته دوچرخه های امروزی در ابتدا به این شکل نبودند و هر بار توسط افراد مختلف و کشورهای متفاوت تکامل یافتند و در نهایت به شکل امروزی خود رسیدند.

در این مقاله برای آشنایی بیشتر با دوچرخه و سیر تکاملی آن به بررسی تاریخچه پیدایش این وسیله نقلیه و نحوه تکامل آن می پردازیم.

آشنایی با تاریخچه دوچرخه

قدمت دوچرخه به سال های بسیار قبل برمی گردد که در ادامه تاریخچه پیدایش نمونه های مختلف از دوچرخه را با احتساب سال تولید و کشور تولید کننده مرور خواهیم کرد.

تاریخچه پیدایش دوچرخه در فرانسه

اولین دوچرخه به صورت چوبی و در سال 1690 توسط فردی به نام سیوراک در کشور فرانسه تولید شد. دوچرخه طراحی شده از دو طوقه چوبی تشکیل شده بود که با استفاده از پاها در حالتی شبیه به راه رفتن این وسیله را به طرف جلو و عقب هدایت می کردند.

در واقع این دوچرخه های چوبی که با عنوان اسب چوبی هم در میان مردم شناخته شده بود تا سال 1790 به همان صورت اولیه باقی ماند و تنها از نظر سرعت حرکت، بر روی سراشیبی ها و سطوح صاف ارتقا یافت اما شکل ظاهری آن ها به همین صورت فعلی باقی ماند.

لازم به ذکر است این اسب های چوبی بیشتر مورد توجه کودکان برای بازی و دست فروشان برای حمل بار قرار گرفته بود.

طراحی دوچرخه هایی با زین و فرمان در آلمان

و اما این وسیله نقلیه پس از فرانسه در سال 1816 توسط وندریز تکامل یافت. این دوچرخه همراه با فرمان ارائه شد و سرعت حرکت با آن به 15 کیلومتر بر ساعت رسید.

در سال 1817، دوچرخه های فرمان دار توسط فردی به نام بارون فون و در کشور آلمان کامل تر شد. به این دوچرخه ها یک زین کوچک برای نشستن دوچرخه سوار اضافه گردید.

در واقع این سبک جدید از دوچرخه ها با استقبال زیادی از مردم مواجه گردید و در چند پایتخت اروپایی معرفی شد. حتی محبوبیت دوچرخه های زین دار به قدری زیاد بود که دنیس جانسون نمونه ای از آن ها را به انگلستان برد تا از روی آن بسازد و به تولید انبوه برساند.

و اما در سال 1818 یک فرانسوی به نام بارون ساوربرن  دوچرخه دیگری را با چرخ جلوی بسیار بزرگ تر از چرخ عقب طراحی کرد.  این دوچرخه ها برای حرکت دارای یک طناب حلقوی بودند که  به صورت دایره وار به چرخ جلو بسته شده و با کشیدن آن به وسیله دست چرخ جلو به حرکت در آمده و بدین وسیله دوچرخه حرکت می کرد.

لازم به ذکر است این وسیله توسط بند بازان و در سیرک هم مورد استفاده قرار می گرفت.

در سال 1821 شخصی به نام لوییس گوهبر، در ساخت دوچرخه، به جای طناب از تسمه های زنجیری استفاده کرد و همین امر باعث شد تا دوچرخه حرکت آسان تری داشته باشد.

ظهور دوچرخه های رکاب دار در انگلستان

در سال 1834 مک میلان، آهنگر اسکاتلندی اقدام به ساخت دوچرخه های رکاب دار نمود. در واقع این دوچرخه ها دارای رکاب بر روی چرخ های بزرگ جلو بودند و همین امر باعث شد تا دوچرخه سواران برای حرکت، دیگر نیازی به فشار پا بر روی زمین نداشته باشند.

در نهایت دوچرخه های رکاب دار در سال 1839 توسط فرد دیگری به نام کیرک پاتریک کامل تر شده و در اختیار علاقه مندان به دوچرخه قرار گرفتند.

 نسل جدید دوچرخه های لاستیک دار در فرانسه

در سال 1860 مهندس جوان فرانسوی به نام پیرلالمنت تغییرات عظیمی در ساختار دوچرخه ایجاد کرد. در این تغییرات قسمت چوبی دوچرخه، با لوله های آهنی تعویض شد و بخش خارجی چرخ های چوبی با نوارهای لاستیکی ضخیم پوشانده شد. البته این دوچرخه ها به دلیل استفاده از لاستیک های توپر، قادر به حرکت با سرعت بالا نبودند.

حتی در سال 1861 به این سبک جدید دوچرخه ها سیستم ترمز اضافه گردید و به دلیل استقبال زیاد از این محصول، سرانجام در سال 1862به کشور آمریکا هم انتقال یافت.

از سال 1861 تا سال 1873 برای دوچرخه،  اصلاحات رو به رشدی در نظر گرفته شد. تا این که در سال 1873 توسط فردی به نام هاری لاوسون، قطعه ای شبیه به زنجیر اضافه گردید. عملکرد دوچرخه های زنجیر دار به این صورت است که زنجیر این چرخ به طوقه عقب وصل شده و با گردش آن توسط فشار پا، دوچرخه به حرکت در می آید.

از سال 1876 ابداعات بر روی افزایش سرعت دوچرخه ها صورت گرفت تا این که در سال 1879 شخصی به نام باب توماس برای بالاتر بردن سرعت دوچرخه  از وسیله ای مشابه با بلبرینگ در مرکز چرخ ها استفاده نمود.

سرانجام  در دهه 1880 دوچرخه های زنجیردار با اتصال به مرکز چرخ عقب و با بلبرینگ روانه بازار گردید و با یکسان سازی چرخ های عقب و جلوی دوچرخه، نسل جدید دوچرخه های امروزی تولید گردید.

در سال 1885 در راستای  کاهش وزن دوچرخه ها اقداماتی انجام شد و در همین راستا سرعت این دوچرخه به صورت متوسط 19 کیلومتر در ساعت ثبت گردید.

در سال 1888 هم به جای لاستیک های توپر از لاستیک های تویی و رویی استفاده گردید.

سال 1892 به دوچرخه ها زنجیر، فرمان، زین مناسب و طوقه اضافه شد. البته در این نوع دوچرخه ها، هم چنان قطر طوقه جلویی کمی بزرگ تر از قطر طوقه عقب می باشد.

و سرانجام در سال 1895 دوچرخه با شکل ظاهری امروزی، موفق شد تا جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص دهد و در تمام نقاط جهان طرفداران زیادی را داشته باشد. به گونه ای که افراد از دوچرخه به عنوان وسیله نقلیه برای عبور و مرور در شهر، تفریح و ورزش استفاده خواهند کرد.

تاريخچه پیدایش دوچرخه در ايران 

پیدایش دوچرخه در ایران به دوران قاجار برمی گردد. در این دوران کارکنان سفارت انگلیس دوچرخه را به ایران آوردند تا مردم از آن به عنوان یک وسیله نقلیه استفاده نمایند.